نخستین ازدواج

Adam and Eve در باغ دست‌نخوردهٔ عدن کنار هم ایستاده‌اند؛ در میان برگ‌های سرسبز، شکوفه‌های درخشان، و پرنده‌ای کوچک که نزدیک گل‌ها در پرواز است. نگاه مشترک و شگفتی آشکار آنان، نخستین پیوند انسانی را همچون موهبتی در آفرینش نشان می‌دهد؛ پیش از آنکه شرم، تبعید یا جدایی وارد جهان شود. این صحنه بازتاب‌دهندهٔ لحظهٔ کتاب‌مقدسی است که خدا زن را می‌آفریند و او را نزد مرد می‌آورد و ازدواج را به‌عنوان عهدی از همراهی، یگانگی و برکت بنیان می‌نهد. در Genesis 2، آدم حوا را نه به‌عنوان رقیب یا خدمتکار، بلکه به‌عنوان «استخوانی از استخوان‌هایم و گوشتی از گوشتم» می‌پذیرد، و متنْ ازدواج را بر پیوستن شوهر و زن به‌صورت یک تن استوار می‌سازد. این اثر هنری برای آموزش دربارهٔ آفرینش، ازدواج، خانواده، عهد، و نیکویی طرح خدا در آغاز بسیار مناسب است.