ای خداوند من و ای خدای من

عیسیِ برخاسته در بالاخانه‌ای در برابر توما ایستاده است و دست‌های زخمی خود را پیش می‌آورد، در حالی که شاگرد به سوی جای میخ دست دراز می‌کند. توما با شگفتی زانو زده و دست‌های برافراشته‌اش اعترافی را بیان می‌کند که عنوان این اثر هنری از آن گرفته شده است: «ای خداوند من و ای خدای من.» فضای آرام درونی، ظرف ساده و حال‌وهوای گرمِ چراغ‌مانند، تمرکز را بر رویارویی میان تردید و یقینِ رستاخیز قرار می‌دهد.

این صحنه از John 20 الهام گرفته است؛ جایی که توما اعلام کرده بود تا زخم‌های مسیح را نبیند و لمس نکند، ایمان نخواهد آورد. عیسی نه با طرد کردن، بلکه با دعوتی سرشار از فیض به او پاسخ می‌دهد: «انگشت خود را به اینجا بیاور.» زخم‌ها در خداوندِ جلال‌یافته همچنان نمایان‌اند و شهادت می‌دهند که عیسای مصلوب، پسرِ برخاستهٔ خداست. این تصویر برای موضوعات ایمان، دفاعیات مسیحی، آموزش ایام عید پاک، شاگردی، و رحمت مسیح نسبت به کسانی که برای ایمان آوردن در کشمکش‌اند، مناسب است.