ثمرات توبه

ایمانداران تازه در افسس بیرونِ معبدی بزرگ و بت‌پرستانه گرد هم می‌آیند و طومارها و کتاب‌های خود را در آتشی عمومی می‌افکنند. معلمی کنار شعله‌ها ایستاده، عصا در دست دارد و با جمعیت سخن می‌گوید، در حالی که مردان و زنان اشیای مربوط به اعمال پیشین خود را می‌آورند تا نابود شوند. ستون‌های سر به فلک کشیده پشت سر آنان، جهان دینی افسس باستان را تداعی می‌کند؛ جایی که انجیل با خرافه، بت‌پرستی و تجارتِ امور غیبی روبه‌رو شد.

این صحنه بازتاب‌دهنده Acts 19 است، زمانی که بسیاری از کسانی که ایمان آورده بودند، آشکارا به اعمال خود اعتراف کردند و کتاب‌های گران‌بهای جادوگری‌شان را سوزاندند. توبه آنان نه همچون احساسی خصوصی، بلکه به‌صورت بازگشتی آشکار از تاریکی به سوی خدای زنده نشان داده می‌شود. آتش به نشانه‌ای از شاگردی تبدیل می‌شود: کلام خداوند پیروز می‌گردد، زیرا ایمانداران از آنچه زمانی آنان را به بند کشیده بود، دست می‌کشند.