عیسیِ نوجوان بر دامنهٔ تپه

عیسیِ جوان بر دامنهٔ تپه‌ای آفتاب‌گیر ایستاده است؛ با ردایی ساده و کمربندی بر تن، به دشت‌های موج‌دار پیش رو می‌نگرد و یک دستش را به سوی افق دوردست برافراشته است. این صحنه سال‌های آرام کودکی مسیح در جلیل را تداعی می‌کند؛ پس از آنکه خانواده‌اش به ناصره بازگشتند و پیش از آنکه خدمت عمومی او آغاز شود. حالت نوجوانانهٔ او هم معصومیت و هم هدفمندی را در خود دارد و راز پسر خدا را یادآور می‌شود که در زندگی عادی یک روستا در حکمت، قوت و لطف رشد می‌کرد. تپه‌های باز، صندل‌ها و پوشش ساده، این لحظه را در سرزمین و فرهنگ عهد جدید جای می‌دهد و این اثر هنری را به‌ویژه برای آموزش دربارهٔ کودکی عیسی، تعلیم مسیحی، درس‌های مدرسهٔ یکشنبه، و تأمل دربارهٔ رشد روحانی و دعوت الهی مناسب می‌سازد.